Skip to content

Mutacja STIM1 związana z zespołem niedoborów odporności i autoimmunizacji cd

4 tygodnie ago

480 words

Po ukończeniu 5 lat miała kilka epizodów zapalenia ucha środkowego i zapalenia płuc. Miała również wadę w uzębieniu szkliwa, co ujawniło się w pierwszych latach życia. Pacjent zmarł z powodu powikłań przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych w wieku 9 lat. Pacjentka V-4 była młodszą siostrą Pacjenta V-1. Miała obraz kliniczny podobny do jej starszej siostry, w tym ciężką autoimmunologiczną niedokrwistość hemolityczną, trombocytopenię, powiększenie węzłów chłonnych, powiększenie wątroby, niedowład połowiczy tęczówki i hipotonię mięśniową. Zmarła na ciężki zespół nerczycowy, który był odporny na leczenie, zapalenie mózgu i infekcję enterowirusem w wieku 18 miesięcy.
Pacjent V-7 jest bratem Pacjentów V-1 i V-4. Miał trzy nieudokumentowane epizody sepsy w ciągu pierwszych 2 miesięcy życia i był leczony od urodzenia dożylną immunoglobuliną. W wieku miesiąca miał epizod małopłytkowości iw wieku 2 lat stwierdzono hipoglikemię. Pacjentka V-7 przeżyła po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych (ze zdrową, identyczną pod względem HLA siostrą jako dawcą) po 15 miesiącu życia i dożylną immunoglobulinę zatrzymano. Nie ma już zwiększonej podatności na infekcję. Obecnie, w wieku 6 lat, ma tylko nieoprogową hipotonię mięśniową i hipoplazję częściowej tęczówki.
Metody
Pisemną świadomą zgodę uzyskano od rodziców pacjentów. Eksperymenty przeprowadzono po zatwierdzeniu przez instytucjonalne zespoły kontrolne w New York University Langone Medical Center i Necker-Enfants Malades Hospital.
Linie komórkowe i plazmidy
Fibroblasty od Pacjenta V-1 i od kontroli zostały unieśmiertelnione za pomocą transdukcji retrowirusowej z ludzką odwrotną transkryptazą telomerazy (hTERT), jak opisano wcześniej.8 Komórki transdukowano bicistronowymi retrowirusowymi wektorami ekspresyjnymi zawierającymi znakowany epitopem STIM1, STIM2, ORAI1, myc-epitop, i wewnętrzne zielone białko fluorescencyjne z miejscem wejścia rybosomu (GFP), jak opisano wcześniej. Ekspresję białka oceniano przez pomiar ekspresji GFP i immunoblottingu dla STIM1 z użyciem przeciwciał swoistych dla peptydu.
Sekwencjonowanie genomowe
Genomowy DNA z fibroblastów Pacjenta V-1 i kontrolnych linii komórkowych fibroblastów izolowano zgodnie ze standardowymi metodami. Do testu reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) użyto starterów oligonukleotydowych flankujących egzony STIM1 i STIM2 obejmujących miejsca splicingowe; sekwencje starterów są wymienione w Tabeli w Dodatku Uzupełniającym (dostępne z pełnym tekstem tego artykułu na stronie). Produkty PCR amplifikowano za pomocą polimerazy DNA KOD o wysokiej wierności (EMD Biosciences), oczyszczono zestawem do ekstrakcji z żelu QIAquick (Qiagen) i wysłano bezpośrednio do sekwencjonowania (Genewiz). Reakcje PCR i sekwencjonowania powtórzono trzykrotnie z co najmniej dwóch niezależnych preparatów genomowego DNA, jeśli wykryto mutacje. Dopasowanie sekwencji przeprowadzono za pomocą oprogramowania T-Coffee (Swiss Institute of Bioinformatics); Ślady sekwencji DNA wizualizowano za pomocą oprogramowania Xplorer (wersja 1.0, dnaTools). Przeszukania polimorfizmu pojedynczych nukleotydów (SNP) przeprowadzono w bazie danych dbSNP National Council for Biotechnology Information (build 129; www.ncbi.nlm.nih.gov/SNP)
[podobne: firma sprzątająca, elewacje Poznań, kabiny toaletowe ]

Powiązane tematy z artykułem: elewacje Poznań firma sprzątająca kabiny toaletowe